Ophef op LinkedIn over merkregistraties
Gijs Webber, medeoprichter van Bloomfold, is boos. Hij ontdekte dat zijn bedrijfsnaam als merknaam is geregistreerd in China. Niet door een collega, maar door een andere ondernemer. Ook bij andere bedrijven in zijn segment is dat gebeurd. Webber uit zijn woede op LinkedIn: “Het is een bewuste aanval op de Nederlandse ecommercesector.” Onder zijn posting krijgt Webber veel steun van andere online ondernemers. De ‘trademark squatter’ heeft inmiddels gereageerd.
“Is dit de nieuwe standaard voor ‘Ecommerce Expertise’, Johnny Ma?”, begint Gijs Webber zijn LinkedIn-bericht. Hij richt zijn pijlen direct op de ecommerce-entrepreneur. Ma is volgens zijn eigen profiel ook investeerder, spreker, contentcreator en expert op het gebied van bol en sourcing in China. “Ik ben een in Nederland geboren ondernemer met Chinese roots, die marktplaatsgerichte ecommercemerken in heel Europa opbouwt en laat groeien”, schrijft hij over zichzelf op LinkedIn.
Luchtontvochtigers en luchtreinigers
Terug naar Webber: wat heeft Ma hem misdaan? Hij heeft de merknaam BLOOMFOLD in China geregistreerd onder JMA Brands B.V. te Woerden, net als “de merknamen van meer dan twintig Nederlandse concurrerende merken in de luchtniche”, aldus Webber. In die niche zitten bedrijven die onder meer luchtontvochtigers en luchtreinigers verkopen. Webber doet dat samen met een compagnon sinds de coronaperiode. En met succes: vorig jaar boekte Bloomfold bijna 4 miljoen euro omzet, vertelde de Eindhovenaar deze week aan Metro.
Merknamenkaping
Ma zou onder andere in dezelfde niche actief zijn. Webber over de merknamenkaping, internationaal bekend als trademark squatting: “Hij registreert ze in China met maar één doel: onze supplychain gijzelen, onze handel blokkeren en een oneerlijk voordeel vergaren omdat het hem op een normale manier niet lukt.”
‘Dit is bewuste sabotage van je eigen vakgenoten’
In de ecommercewereld staat merknamenkaping bekend als een agressief middel om concurrenten de voet dwars te zetten. Het is een strategische manier om de supplychain te blokkeren, groei af te remmen en ondernemers te dwingen tot kostbare juridische of commerciële concessies. Met ondernemerschap heeft het volgens Webber niets te maken. “Dit is bewuste sabotage van je eigen vakgenoten.”
Sommatie
Webber lost geschillen normaal gesproken onderling op, geeft hij aan. Maar Ma reageerde aanvankelijk niet op meerdere contactpogingen van Webber, ook niet op een sommatie. “Ik heb je de kans gegeven dit voor de kostprijs op te lossen. Je koos voor radiostilte. Die stilte verbreek ik nu voor je.”
Schade
Webber zocht via LinkedIn contact met andere gedupeerden. Hij kondigde aan alle schade door vertraagde containers of juridische kosten op Ma te zullen verhalen. Ondernemers steunen hem onder zijn bericht op LinkedIn; ze vinden het niet kunnen wat er is gebeurd. “Ook wel een wake-up call om je eigen merk ook in China vast te gaan leggen”, reageert iemand. Sommigen wijzen erop dat ze in het verleden prettig met Ma hebben samengewerkt, anderen hebben dit soort praktijken eerder van hem gezien.
‘Ook wel een wake-up call om je merk vast te leggen’
Reactie Johnny Ma
Donderdagavond is Ma in de pen geklommen om zijn visie op de zaak te delen. Hij schrijft op LinkedIn: “Toen ik anderhalf jaar geleden zelf ontdekte hoe het Chinese merkenrecht werkt, realiseerde ik me twee dingen tegelijk: je kunt jezelf beschermen door registratie, maar het systeem maakt het óók mogelijk om een concurrentievoordeel te creëren.”
Dat interesseerde hem, erkent hij. Hij heeft eind 2025 een aantal merknamen geregistreerd. “Dit had mogelijk een concurrentievoordeel kunnen opleveren, maar al vrij snel merkte ik dat dit niet paste op de manier hoe ik wil ondernemen.” Volgens Ma was dat al vóór de ontstane discussie.
‘Het voelde voor mij niet goed om verder te gaan’
Verder schrijft de ondernemer: “Ik weet niet eens of dat in de praktijk mogelijk was, maar ik ben niet verder gegaan omdat het voor mij niet goed voelde. Sindsdien heb ik niets gedaan met die registraties. Geen leveranciers benaderd, geen handel verstoord, geen druk uitgeoefend.”
‘Twijfelachtige shortcuts’
Volgens Ma had hij geen kwade bedoelingen: “De intentie is er ook niet om dit te gebruiken als middel tegen anderen. Ik geloof dat bouwen op de lange termijn meer oplevert dan winnen via twijfelachtige shortcuts.”
Ma zegt dat hij door privéomstandigheden en een zakenreis pas laat heeft kunnen reageren op Webber. “Ik begrijp de emotie, maar mij zijn intenties en acties toegeschreven die simpelweg niet hebben plaatsgevonden. Er wordt gespeculeerd over wat had kunnen gebeuren, terwijl het cruciale punt is: het is niet gebeurd.”
Overdracht merknamen
Volgens Ma hebben de registraties in zijn handen geen waarde, maar daar valt het nodige op af te dingen. Hoe dan ook zegt hij ze niet te zullen gebruiken. “Daarom zal ik de betrokken merkeigenaren (9 partijen) de komende periode één voor één benaderen om de merknamen over te dragen. Excuses voor de opschudding en de commotie die dit heeft veroorzaakt. Hopelijk leidt deze opschudding ook tot meer bewustwording.”
‘Ik zal de merkeigenaren één voor één benaderen’
Voor de overdracht hoeven de merkeigenaren niet te betalen, aldus Ma tegen Ecommerce News Nederland. Op de vraag: “Draag je ze kosteloos over?” zegt hij: “Ja, ik heb er niets aan.” Hij realiseert zich aan de andere kant dat hij “een hele sterke” onderhandelingspositie heeft. Hij heeft er eerder “wellicht aan gedacht” om daar iets mee te doen. “Maar toen het moment daar was, wist ik gewoon dat dit niet de manier is”.
Reputatieschade
Over de reputatieschade zegt hij ten slotte: “Ik sta momenteel in een negatief daglicht en ontvang veel haatberichten, inclusief dreigementen. Tegelijkertijd heb ik wellicht een onderwerp aangewakkerd waar ecommerce-ondernemers bij stil moeten staan.”
Vond je dit nuttig?
Reacties